Wat is voor jou een publiek interieur?

Aan het begin van deze opdracht dacht ik bij een publiek interieur vooral aan een binnenruimte, een plek tussen vier muren waar mensen komen en gaan. Maar door te observeren ben ik gaan beseffen dat een publiek interieur evengoed binnen als buiten kan zijn en draait om ontmoetingen, gewoontes en de relatie tussen mensen en de plek. Daarbij merkte ik ook dat het soms moeilijk is om te bepalen wat publiek en wat privé is. Sommige ruimtes zitten daar precies tussenin zoals de balkons. Het is privé eigendom, maar tegelijk volledig zichtbaar voor voorbijgangers of buren. Die overlap maakt duidelijk dat publiek en privé niet altijd gescheiden is, maar in elkaar kunnen overlopen.

Een publiek interieur is voor mij ook een ruimte die niet vastligt, maar voortdurend verandert door tijd en het gebruik van mensen. Ik denk dat iedereen zo’n ruimte anders ervaart, sommigen willen er snel doorheen wandelen, terwijl anderen er net willen vertragen en tot rust komen.

Wat ik meeneem uit deze opdracht is vooral het proces van het zoeken naar een focus. In het begin vond ik het moeilijk om mijn richting echt te bepalen, omdat ik vaak twijfel en het lastig vind om in een open opdracht mijn eigen afbakening te maken. Daardoor bleef ik eerst wat hangen in het denken en analyseren. Deze opdracht heeft me geleerd om sneller keuzes te maken, gewoon te beginnen en al doende te werken.

ONTWERPEN III

Wat neem je mee uit deze opdracht?

Mijn locatie bevindt zich in het Sint-Baafsdorp, achter het Coyendanspark. Wat mij meteen aansprak aan de woningen was dat ze allemaal identiek zijn. Toch proberen bewoners via hun balkon iets persoonlijks toe te voegen en de ruimte eigen te maken. Dat doen ze aan de hand van planten, lampjes, doeken, decoratie en andere objecten.

Het viel mij op dat één object vaak opnieuw terugkeert: de witte monoblocstoel. Dit is een van de weinige elementen die niet persoonlijk of uniek zijn, maar overal hetzelfde blijft. Mensen kopen deze stoel waarschijnlijk niet omdat ze het mooi vinden maar eerder omdat het goedkoop en praktisch is.

Mijn interventie is een weerspiegeling van de balkon balustrades. Aan de buitenkant zie je de exacte spullen die op de balustrades hangen. Zo kunnen mensen die er passeren de balkons herkennen zonder naar boven te kijken. Aan de binnenkant van de balustrades hangen de witte monobloc stoelen, deze stellen massaconsumptie voor. Ik heb gekeken naar hoe en waar de stoelen worden gebruikt om zo tot verschillende opstellingen te komen. Ook zijn er stoelen die tot bank zijn gevormd die door de balustrade heen gaan. Ik wil net zoals bij de woningen dat de balustrade een soort tussenruimte wordt tussen publiek en privé.